این جا خانه ی دل است ... خانه ی شعر و ترانه... خلوتی با یار... دیداری با دلدار ... از کوچه های عشق که گذشتی ... چند قدم بالاتر از باغ بهار ... وقتی به پری کوچک نور رسیدی ... از او نشانی دختر نارنج و ترنج را بپرس ...  به تو خواهد گفت کدام در را بزنی ... چراغ راه می خواهی؟  قلبت را به دست بگیر ... تا این جا راهی نیست ... بیا می شنوی ترانه ها را ؟ بیا رقصان بیا ... بغضت را رها کن ... یار این جاست ...  تاج بهار نارنج بر سر  ، دستی پر از یاس سپید ، ململ و تافته بر تن ، ترانه ی عشق می خواند  ...

بیا خانه همین جاست ...  یار این جاست ... جویبار صدایش جاری ست  ترانه ای بنوش ... مست شو از شراب صدا ... بی خود از ترنم  غزل  ...  مدهوش در حضور نور ...  بیا که خانه همین جاست ، خاتون خانه منتظر است ... بهار را به مهمانی آورده است ...  جشن نور و آینه ، آینه در آینه ، آینه بندان عشق است.

بیا که این جا خانه ی  اوست ... خانه خانه ی عشق است.